Bursa'da yaşayan B. D. isimli kadın, eşi S. D'nin kişisel bakımına dikkat etmediği, uyarılara rağmen duş almayarak sürekli ter koktuğu, kendisine psikolojik ve sözel şiddet uyguladığı, ailesinin evliliklerine müdahale etmesine izin verdiği ve evlilik yükümlülüklerini yerine getirmediği iddiasıyla Aile Mahkemesine başvurarak boşanma davası açtı.
Davacı kadın, tarafların boşanmasını, çocuklarının velayetinin kendisine verilmesini, aylık 3 bin lira iştirak nafakası ile toplam 400 bin lira maddi ve manevi tazminat ödenmesini talep etti.
Davalı koca S. D. ise mahkemedeki ifadesinde iddiaların asılsız olduğunu, suçlamaların çarpıtıldığını savunarak davanın reddini istedi.
Davayı karara bağlayan Aile Mahkemesi, erkeğin kişisel temizliğine dikkat etmediği, eşiyle iletişim kurmaktan kaçındığı, ortak konutun anahtarını ailesine vererek evlilik birliğine müdahaleye zemin hazırladığı ve son tartışmada eşini evden kovduğu gerekçesiyle erkeği "tam kusurlu" kabul etti.
Mahkeme, çiftin boşanmasına, çocuğun velayetinin anneye verilmesine, aylık 3 bin lira iştirak nafakası ile kadın yararına toplam 40 bin lira maddi ve manevi tazminat ödenmesine hükmetti.
Davacı kadının tazminat miktarını az bularak yaptığı istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince reddedilmesi üzerine dosya Yargıtaya taşındı.
Temyiz incelemesini yapan Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, erkeğin uyarılara rağmen kişisel temizliğine dikkat etmeyerek sürekli ter koktuğunu ve olayda tam kusurlu olduğunu vurguladı. Daire, kadın lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarının az olduğu gerekçesiyle kararı bozdu.
Bozma kararının ardından dosyayı yeniden inceleyen Aile Mahkemesi, Yargıtay kararı doğrultusunda kadın yararına 180 bin lira maddi, 180 bin lira manevi olmak üzere toplam 360 bin lira tazminat ödenmesine karar verdi.
Kararın yeniden temyiz edilmesi üzerine dosyayı tekrar inceleyen Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığını belirterek yerel mahkemenin kararını oy birliğiyle onadı.
