İsrail Başbakanı Netanyahu’nun kendi iktidarını, kanlı koltuğunu korumak için gözü dönmüş bir şekilde bölgesel çatışmaları ve savaşı sürdürme kararlılığı aşikâr. Netanyahu savaş devam etsin, ekim ayındaki seçimlerde eli yüksek olsun hesabında, hatta bir fırsat bulursa seçimleri dahi yaptırmak istemiyor. Onun içinde Trump’ın Suriye, Lübnan ve Gazze’den çekilme planını dahi takmıyor, asla çekilmem kimse beni buralardan çıkartamaz diye de kışkırtıyor... Bu şuursuzluğa şimdilerde Dışişleri Bakanı Sa’ar, Savunma Bakanı Katz da eşlik ediyor. Onlarda, Gazze Şeridi, Lübnan ve Suriye’de işgal ettikleri bölgelerden çekilmeyeceklerini Netanyahu ile yarışırcasına en sert tonda boylarını aşan açıklamalar yapıyorlar sürekli... Katil Netanyahu matruşkası gibiler sanki
İsrail’in Türkiye’ye yönelik rahatsızlığı ve stratejik kaygılarını da birbirlerinin benzeri, tekrarı cümlelerle dillendiriyorlar yine. Temel Rahatsızlık sebepleri; Türkiye’nin diplomatik ve askeri kapasitesiyle kriz bölgelerinde (Gazze denetimi, Lübnan ve Suriye dengeleri) caydırıcı bir aktör haline gelmesi... Türkiye, Suudi Arabistan ve Pakistan gibi ülkeler arasında şekillenen stratejik ve savunma iş birliklerinin (Mekke Anlaşması benzeri adımlar) İsrail kulislerinde güvenlik endişesi yaratması. Türkiye’nin ABD’yle olan ilişkilerini geliştiriyor olması, hele de Trump’ın Türkiye’yi bölgesinde ve ötesinde birlikte hareket edilecek güvenilir bir ortak olarak görmesi de en büyük kâbusları haline gelmiş durumda. Dolayısıyla hem korkuyorlar hem de utanmadan “İsrail vatandaşlarını korumak için gerekli tüm önlemleri almaya devam edeceğiz” diye atıp tutuyorlar bir de
Sahte kabadayılıkları gibi hukuk tanımazlık ve katliamlarını perdeleme adına uydurdukları palavralar, yutturmaca çabaları bile aynı… Hiçbirinin derdi, tasası İsrail vatandaşları falan değil, koltuk hesabı sadece. Yoksa eğer İsrail’in vatandaşlarını korumak gibi bir dertleri, niyetleri olsa ya da varsa yapmaları gerekenler belli: Öncelikle saldırganlığı bırakmak... Başka ülkelerin topraklarına göz dikip, işgal etmekten vazgeçmek… Vadedilmiş topraklar zırvalığıyla haritalarında başka ülkelerin topraklarını göstermemek... Uluslararası hukuk kurallarına uymak. Ancak o zaman huzurlu, rahat uyurlar. Hiç kimse de onlara dokunmaz... Mesele bu kadar basit
Bu gerçekliği nihayet gören, fark eden de sadece ABD ve Avrupa ülkeleri kamuoyları değil, bizzat İsrail vatandaşları... Onun içinde ülkeleri İsrail’den kaçıyorlar zaten... Tel-Aviv Üniversitesi’nin araştırmasına göre; özellikle İsrail’in bölgedeki saldırgan politikalarının yol açtığı güvenlik endişeleri son 3 yılda yurt dışına göçü artırdı. Bu zaman diliminde 270 bin Yahudi İsrail’i terk etti. Araştırmayı yürüten Prof. Itai Ater, göç dalgasının “endişe verici” oranda giderek arttığını ifade ediyor
Kantar Enstitüsü’nün İsrail devlet televizyonu KAN için yaptığı son kamuoyu araştırması da her beş kişiden birinin İsrail’de yaşamak istemediğini ortaya koydu… Ülkelerini kendileri için güvenli bir yer olarak görmüyorlar artık. İsraillilerin yüzde 12’si ise ülkeden ayrılma kararını 27 Ekim’deki seçim sonucuna göre vermeyi düşünüyor. Vatandaşların yüzde 41’i de giderek artan göç trendinden endişeli.
Yine İsrail’de yapılan bir başka araştırmaya göre de toplumun yüzde 49’u ülkesinin geleceğiyle ilgili kötümser, negatif düşünüyor
İsrail ordusunda da savaşın gerçek yüzüyle karşılaşmadan kaynaklı korku, ruh sağlığı bozuklukları ve intihar vakaları artmış durumda. Savaşa karşı çıkan ve askerlik yapmak istemeyen İsrail vatandaşlarının öfkeleri sokaklara taşıyor artık. Sağlıklı düşünen Yahudiler de Netanyahu ve Siyo-Nazi bakanlarının yaptıklarından, tavrından rahatsızlar yani
Bu gerçekliğe rağmen de Netanyahu hala aynı kafada ve saldırarak kanlı koltuğunu koruyacağını sanıyor... Yanı başındakiler de öyle ve ondan daha yumuşak açıklamalar yapmıyorlar... Boylarını aşan küstah çıkışlarla aynı havada, bizzat aynı ton ve vurgularla Netanyahu’yla yarışıyorlar... Seçimlerde Netanyahu’nun bileti kesilirse, kanlı koltuğu bize kalabilir ve kaldığı yerden biz devam ederiz hesabıyla
